Τα ορθογραφικά λάθη δείχνουν την εξέλιξη της γλώσσας, αλλά αυτό σημαίνει ότι είναι εντάξει για χρήση από τους δημοσιογράφους;

Ένα ορθογραφικό λάθος σε μια διάβαση πεζών του Μανχάταν, η οποία ήταν ζωγραφισμένη με τη φράση «shcool x-ng» αντί για «διάβαση σχολείου», δημιούργησε πανελλαδικό σάλο την περασμένη εβδομάδα . Κάποιοι χαρακτήρισαν το ορθογραφικό λάθος «ντροπιαστικό» και «πρόχειρο» και οι εμπλεκόμενοι ανέβαλαν την ευθύνη.

Όταν άκουσα για πρώτη φορά για την αντίδραση, ο ρεπόρτερ και ο αρχισυντάκτης μου είπε: «Αλήθεια; Αυτό ειναι φρικτό!' Όμως, ανάλογα με το με ποιον μιλάτε, τα ορθογραφικά λάθη μπορεί να μην είναι τόσο κατακριτέα.

Σε ένα δοκίμιο που δημοσιεύτηκε σήμερα στο Wired.com, Αν Τρούμπεκ λέει η εμμονή μας με τη σωστή ορθογραφία είναι κατάλοιπο της εποχής του Γουτεμβέργιου . Επέκρινε τους ορθογραφικούς ελέγχους και την αυτόματη διόρθωση για την ενίσχυση ενός παραδοσιακού προτύπου ορθογραφίας και είπε ότι χρειαζόμαστε νέα εργαλεία που να αντιπροσωπεύουν περισσότερες παραλλαγές.

Ο συντάκτης Wired Copy Lee Simmons έγραψε μια απάντηση στο κομμάτι του Trubek , λέγοντας ότι βγάζει λάθος συμπέρασμα. Η σωστή ορθογραφία είναι ακόμη πιο σημαντική κατά την ψηφιακή εποχή, λέει, εν μέρει επειδή οι υπολογιστές δεν χρησιμοποιούν το πλαίσιο για να αποκρυπτογραφήσουν τυπογραφικά λάθη. (Έχει ένα θέμα: απλά σκεφτείτε όλα τα αστεία τυπογραφικά και ορθογραφικά λάθη στο ' Ανάθεμά σου, Αυτόματη Διόρθωση! ' site.) Ο Simmons προσθέτει ότι 'το ορθογραφικό μας πρότυπο, παρ' όλες τις παραξενιές του, είναι ένας καθολικός, περιεκτικός κώδικας' που κάνει την αγγλική γλώσσα λιγότερο μπερδεμένη.

Τα δύο επιχειρήματα δείχνουν τι Τζεφ Ντεκ , συγγραφέας του ' Το μεγάλο κυνήγι τυπογραφικών σφαλμάτων », αποκαλεί «το δίλημμα το γεράκι εναντίον των χίπηδων». Ο Deck, ο οποίος ταξίδεψε στη χώρα αναζητώντας τυπογραφικά λάθη, λέει ότι υπάρχουν τα «γεράκια της γραμματικής» που αναζητούν μη παραδοσιακές ορθογραφίες λέξεων και σπεύδουν να τις χαρακτηρίσουν λάθη. Και μετά, υπάρχουν εκείνοι που υιοθετούν μια ελεύθερη πνεύματος, ελεύθερη για όλους προσέγγιση στην ορθογραφία.

Οι δημοσιογράφοι, φαίνεται, πρέπει να κάνουν μια μέση λύση αναγνωρίζοντας ότι η γλώσσα αλλάζει και αποφεύγοντας ορθογραφικά λάθη που θα μπορούσαν να μπερδέψουν τους αναγνώστες ή να τους αποσπάσουν την προσοχή από τις ειδήσεις.

Η Trubek, αναπληρώτρια καθηγήτρια ρητορικής, σύνθεσης και αγγλικών στο Oberlin College, μου είπε μέσω email ότι πιστεύει ότι οι δημοσιογράφοι πρέπει να είναι ανοιχτοί στην ιδέα της χρήσης διαφορετικών ορθογραφικών γραμμάτων.

«Δεν νομίζω ότι είναι εντάξει να χρησιμοποιούνται ορθογραφικά λάθη στη δημοσιογραφία. Ωστόσο, εάν οι συμβάσεις της ορθογραφίας αλλάξουν, όπως νομίζω ότι θα αλλάξουν - και έχουν ήδη γίνει - τότε θα υπάρξουν παραλλαγές και εναλλακτικές ορθογραφίες που θα είναι γνωστές σε πολλούς αναγνώστες», είπε. «Οι δημοσιογράφοι που βουλιάζουν με τον «σωστό» τρόπο ορθογραφίας σε αυτές τις περιπτώσεις θα χάσουν το μεγαλύτερο θέμα και θα επιβάλουν παρωχημένες ιδέες για τη γλώσσα».

Αλλαγές γλώσσας παρακολούθησης

Οι λέξεις - και ο τρόπος που τις συλλαβίζουμε - αναμφίβολα αλλάζουν καθώς βρίσκουμε νέους τρόπους επικοινωνίας. Τα παραδοσιακά λεξικά όπως το Merriam-Webster λαμβάνουν υπόψη τις αλλαγές, αλλά δεν βιάζονται να προσθέσουν νέες λέξεις ή να αναγνωρίσουν ορθογραφικά λάθη. Τοποθεσίες όπως Wordnik και Αστικό Λεξικό , από την άλλη πλευρά, έχουν καταχωρήσεις για λέξεις όπως ' l8r », « οκ ' και ' Δεν ξέρω .»

Όπως μου είπε η ιδρυτής και λεξικογράφος του Wordnik, Erin McKean, τον περασμένο μήνα, «Αν μια λέξη είναι αρκετά πειστική και αν η χρήση σου είναι αρκετά προκλητική και φαίνεται αρκετά αληθινή, μπορείς να κάνεις μια λέξη να σημαίνει αυτό που θέλεις». Το ίδιο θα μπορούσαμε να πούμε για την ορθογραφία των λέξεων. Τα ορθογραφικά λάθη, άλλωστε, έπαιξαν μεγάλο ρόλο στην εξέλιξη της γλώσσας.

Και μερικές φορές, έχουν προσθέσει περισσότερη σαφήνεια. Η λέξη 'lede', για παράδειγμα, δημιουργήθηκε για να αποφευχθεί η σύγχυση στην αίθουσα σύνταξης. ο Λέει το λεξικό American Heritage η λέξη «μόλυβδος» «αναβίωσε στη σύγχρονη δημοσιογραφία για να ξεχωρίσει τη λέξη από οδηγω , [μια] λωρίδα από μεταλλικές διαχωριστικές γραμμές του τύπου.' Τώρα, όμως, το 'lede' δεν θεωρείται πλέον ανορθόγραφο κάποιοι το θεωρούν χρονολογημένο . (Άλλοι δημοσιογραφικοί όροι που είναι «ανορθόγραφοι»: hed, dek και graf.)

Χαρτογράφηση της μέσης λύσης

Προτιμώ να εισάγω νέες λέξεις στη γλώσσα παρά να γράφω λάθος παλιές. Νομίζω ότι άλλοι δημοσιογράφοι θα συμφωνούσαν ότι έχει αξία να ακολουθεί κανείς τα ορθογραφικά πρότυπα σε ειδήσεις, δοκίμια και άλλες δημοσιευμένες εργασίες.

Εν μέρει, είμαστε περήφανοι. ( Το 'Outsmarting spellchecker' είναι όχι. 55 στη λίστα με τα «Προσπαθείς στους δημοσιογράφους».) Αλλά εκτιμούμε επίσης την ακρίβεια. Θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε τα δεδομένα μας και να γράψουμε σωστά τις λέξεις — όχι απλώς για να αποφύγουμε διορθώσεις αλλά για να προσφέρουμε όσο το δυνατόν περισσότερη σαφήνεια στον αναγνώστη.

Γράφοντας «θέλω» αντί για «θέλω» ή «παρακαλώ» αντί για «παρακαλώ» σηματοδοτεί τεμπελιά.

Μόλις αρχίσετε να χρησιμοποιείτε λέξεις με ορθογραφικά λάθη — ακόμα κι αν είναι κοινώς αποδεκτές στον κόσμο των μηνυμάτων κειμένου και των άμεσων μηνυμάτων — χάνετε ένα τμήμα του κοινού σας που μπορεί να μην είναι τόσο εξοικειωμένο με αυτές τις λέξεις. Και ξεκινάς να περπατάς σε μια ολισθηρή πλαγιά προς παρερμηνείες και λάθη.

Στο βιβλίο του «Regret the Error», ο συνάδελφός μου Craig Silverman είπε ότι « το τυπογραφικό λάθος είναι μακράν το πιο συνηθισμένο και ξεκαρδιστικό ' δημοσιογραφικό λάθος. Δεν εκπλήσσομαι. Οι δημοσιογράφοι συχνά γράφουν λάθος το όνομά μου και έχουν βρει μερικές αστείες παραλλαγές του.

Όταν γράφουμε σωστά τις λέξεις και τα ονόματα των ανθρώπων, δείχνουμε ότι νοιαζόμαστε. Έρευνες το έχουν δείξει Οι ανακρίβειες κάνουν το κοινό να χάσει την εμπιστοσύνη στα μέσα ενημέρωσης . Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ανορθόγραφα ονόματα, οι πηγές μπορεί να υποθέσουν ότι εάν ένας δημοσιογράφος έκανε λάθος ένα όνομα, μπορεί να έχει κάνει λάθος και άλλα πιο σημαντικά γεγονότα.

Τούτου λεχθέντος, δεν νομίζω ότι είναι απαραίτητο να διορθώνονται ορθογραφικά λάθη όταν αναφέρετε μηνύματα κειμένου ή email που τα περιλαμβάνουν. Μπορούμε να μάθουμε πολλά για τους ανθρώπους από τον τρόπο που συλλαβίζουν και επικοινωνούν γραπτώς. Η διόρθωση των ορθογραφικών τους σφαλμάτων θα φαινόταν αυθεντική.

Η τράπουλα του «Typo Hunt», που έχει αντιμετωπίσει αρκετούς ανθρώπους για ορθογραφικά λάθη, επεσήμανε ότι η γλώσσα είναι προσωπική. 'Ακόμα κι αν είναι απλώς ένα σημάδι που γράψατε για μια πώληση σε ρολόγια, εξακολουθεί να είναι κάτι που δημοσιεύετε αυτό που γράψατε', είπε στο μια συνέντευξη στο Salon . «Επομένως, αν κάποιος έρθει και πει, «Αυτό είναι γραμμένο λάθος», η αυτόματη αντίδραση είναι, «Κρίνουν το γράψιμό μου, με επικρίνουν».

Κανείς μας δεν είναι αλάνθαστος. Θα γράψουμε λανθασμένα ονόματα και μπορεί ακόμη και να γράψουμε λάθος 'σχολείο' σε μια δημόσια διάβαση πεζών. Τα ορθογραφικά λάθη μπορούν να βοηθήσουν στη διαμόρφωση της γλώσσας με την πάροδο του χρόνου. Αλλά οι δημοσιογράφοι είναι καλύτερα να τους κρατούν σε μηνύματα κειμένου και εκτός ιστοριών.

Όπως έγραψε ο Simmons του Wired, μπορεί να μην αναζητάτε την ορθογραφία μιας λέξης όταν στέλνετε ένα μήνυμα κειμένου. «Αλλά όταν αυτό που γράφεις έχει πραγματικά σημασία. όταν θέλετε να κερδίσετε την εμπιστοσύνη του αναγνώστη δηλώνοντας ότι έχετε δώσει πραγματική φροντίδα στην ανάρτηση του ιστολογίου σας. και τελικά, όταν νοιάζεστε περισσότερο για την εμπειρία του αναγνώστη παρά για τη δική σας γράφοντάς την, θα κάνετε αυτή τη μικρή επιπλέον προσπάθεια».